Afgeronde Projecten
School Sonta
In februari 1999 bezocht Marjan Kroone het dorp Sonta. De mensen vroegen of het mogelijk was een lagere school te stichten in Sonta. Voor de vele kinderen uit Sonta en de omliggende dorpen was een school, zeker in de regenperiode, moeilijk te bereiken.
Door Stichting Aktie Benin werden donateurs gezocht. Thomas, een jongen uit het dorp al Frans sprak kreeg een (privé)-opleiding tot leraar en eind 1999 ging de school, onder primitieve omstandigheden, van start. De lokale bevolking betaalde het salaris van Thomas en bouwde zelf een schooltje. De stichting zond lesmateriaal zoals boekjes, schriftjes maar ook sport- en spelmateriaal. De kinderen zaten op een bankje van boomstam. In het jaar 2000 heeft de stichting 70 tafels en stoeltjes gestuurd die zij had gekregen van een lagere school in Drenthe. Stichting Aktie Benin drong er steeds op aan dat de deelname aan het onderwijs voor meisjes heel belangrijk is. Zij worden als eerste ingezet bij werkzaamheden thuis en op het land, waardoor de achterstand in onderwijs toeneemt. Het enthousiaste schoolbestuur zette zich hiervoor in. De school is sinds 2002 door de staat erkend, waarmee het recht heeft op schoolmateriaal en betaling van de lerarensalarissen. Er ontstond al snel ruimtegebrek en wat nog erger was, de school zag er na een regenperiode niet meer uit. Er moest gezocht worden naar middelen om een stenen gebouw neer te zetten. Met geld van SAB en vele hard werkende handen van de lokale bevolking, stond de nieuwe stenen school er in 2004. Middels een autowasactie van jongeren van de Salvator-Mariaschool in Groningen, waarvan de foto’s in het lokaal in Sonta hangen, kon de school van een mooie verf worden voorzien. De school werd in juni 2005 officieel geopend. Inmiddels gaan er 250 kinderen naar school. De school draait zelfstandig, hoewel ze nog steeds wat hulp kunnen gebruiken.
Kraam
In 2000 werd de Stichting Aktie Benin door het Hôpital de Zone in Natitingou gevraagd of zij kraamkoffers konden leveren voor de verloskundigen van acht Health Centres. Voor financiële ondersteuning voor dit project deed de Stichting een beroep op de Stichting Parterra uit Bergen. Deze Stichting ondersteunt verloskundigen in ontwikkelingslanden. De Stichting kocht acht hardplastic koffers die nog het best te vergelijken zijn met gereedschapskoffertjes. De koffers werden gevuld met materiaal dat verloskundigen zoal nodig hebben voor het uitvoeren van bevallingen en eventuele keizersneden. Het Belgische leger, dat een basis heeft in Benin en regelmatig naar Natitingou vloog, heeft ervoor gezorgd dat deze 8 kraamkoffers bij het Hôpital de Zone werden afgeleverd.
Ook het ziekenhuis in Kouandé heeft voor haar verloskundigen dergelijke koffers aangevraagd. Om het geld hiervoor bij elkaar te krijgen werd in september 2001 in Groningen een feest georganiseerd. Met de opbrengst van het feest en met speciale donaties konden vijf kraamkoffers worden gekocht. De aanschaf hiervan vond plaats in 2001, maar het vervoer naar Benin werd door omstandigheden uitgesteld tot 2002.
In april 2002 werden deze 6 kraamkoffers door Stichting Aktie Benin verstuurd met behulp van het Belgische leger en in juli van dat jaar hebben Hedwig en Marjan nog eens vijf bevallingssets extra meegenomen. Ook dit werd mede mogelijk gemaakt door de Stichting Parterra uit Bergen. De verloskundigen zijn enthousiast over de koffers, ze kunnen nu veel beter werken.
Optiek Natitingou
Marije Gerdes wilde heel graag een optiek opzetten in een ontwikkelingsland. Begin 1999 kwam ze in aanraking met Stichting Aktie Benin die toen al contact had met een referentie-ziekenhuis in Natitingou in Noord-Benin. Er werden plannen ontwikkeld om bij het ziekenhuis een optiek in te richten. De oogproblemen moesten vanaf de basis worden aangepakt en daarom moesten ook de scholen in het Atacoragebied worden bezocht om de ogen van de kinderen te testen. Door kennis over te dragen zou de optiek een zelfstandig draaiend onderdeel van het zieknhuis worden.
In Nederland kwamen veel positieve reacties op de plannen. Bedrijven en particulieren hielpen bij het inzamelen van materiaal: oude en nieuwe brillen, oogmeet apparatuur, een pasdoos met pasbril, een oogspiegel en skiascoop, gereedschap en slijpmachines.
In december 2000 vertrok Marije Gerdes voor 4,5 maand naar Benin om de werkruimte in te richten en een drietal mensen van het ziekenhuis op te leiden. Na die periode konden deze mensen eenvoudige oogmetingen doen, glazen doormeten, glazenslijpen, brillen maken, de bril verkoop zelfstandig uitvoeren en de daarbijbehorende administratie voeren.
Gabriël was hoofdverantwoordelijke geworden. Er was afgesproken, dat ze op bezoek zouden gaan in de omliggende dorpen. Het was voor die mensen niet te doen om naar Natitingou te komen. Van deze afspraak is weinig terechtgekomen. Er bleken meerdere misverstanden te zijn. Het geld, dat verdiend werd, kwam niet op de juiste plaats terecht. Het werd moelijk communiceren, omdat de optiek op het ziekenhuisterrein van Natitingou stond en niet werd beschouwd als een zelfstandig draaiend project, dat door SAB was gefinancierd. In 2005 zijn we gestopt met het leveren van glazen totdat er duidelijkheid komt.
Alfabetisering Kouande
In december 2000 vroegen de afgevaardigden van 7 vrouwen coöperaties die gezamenlijk 140 vrouwen vertegenwoordigen of er een mogelijkheid zou kunnen zijn dat zij ook naar school gaan. De vrouwen wilden graag leren lezen, rekenen en schrijven in hun eigen taal en later in het Frans, net als hun kinderen. De leeftijden van de vrouwen variëren van 15 tot 50 jaar. SAB heeft er geld ingestoken.
Echter in 2003 is besloten, dat SAB om organisatorische redenen geen geld meer geeft voor dit project.
De afspraak was dat dit project in Kouandé voor 3 jaar zou draaien. In april 2004 zijn deze drie jaar voorbij en dan zullen de vrouwen in de regio Boukombé de gelegenheid krijgen om een alfabetiseringscursus te volgen, zodat zij leren lezen en schrijven in het Ditamari.
Gehandicapte kinderen
Memouna, een moeder van een geestelijk en lichamelijk gehandicapt kind, wilde graag voor haar dochter blijven zorgen en nam het iedere dag mee naar haar werk. Dit was geheel tegen de plaatselijke regels in, want het is de gewoonte dat de gehandicapte kinderen aan hun lot overgelaten worden, zodat zij na verloop van tijd vanzelf sterven. Memouna is op kosten van de Stichting in het jaar 2000 met haar dochtertje Benazir naar Cotonou geweest en heeft daar een opleiding gevolgd waarin zij geleerd heeft hoe zij beter met de handicap van haar dochter om kan gaan en hoe zij met wat fysiotherapie de spieren van Benazir soepel kan houden. In 2001 had Memouna op ons verzoek een plan opgesteld waarin ze aangaf wat er nodig is voor het opzetten van een dagopvang cq. behandelcentrum voor gehandicapte kinderen. Een van de specifieke doelstellingen daarbij is het bevorderen van de acceptatie van gehandicapte kinderen. De Stichting dacht eraan de mogelijkheden voor de bouw van een dergelijke centrum te onderzoeken. Echter, soms moeten doelen worden bijgesteld. In november 2003 konden wij dit project overdragen aan een Belgische organisatie die een tehuis voor geestelijk gehandicapte kinderen gaat bouwen in Natitingou en tevens Memouna officieel in dienst gaat nemen voor een termijn van 2 jaar om te helpen deze kinderen te begeleiden. Dit omdat Memouna - dankzij de Stichting - de enige vrouw in het noorden is met een erkende opleiding voor gehandicapte kinderen.
School Kougnangou
Dit project is met succes afgerond.
De school heeft van de Stichting éénmalig tafels, stoeltjes en lesmateriaal ontvangen.
Dhr. Adrian en 24 straatjongens
We hebben voor matrassen en kleding gezorgd voor 24 straatjongens, die opgevangen worden door Dhr. Adrian. Dhr. Adrian is restauranthouder die via de opbrengsten van zijn restaurant, de opleiding en sport van de straatjongens bekostigd. Wie kan leren mag naar school en anders mogen ze een beroepsopleiding tot timmerman of mecanicien volgen. Tevens worden ze actief bezig gehouden in hun vrije tijd door middel van voetbal.
Aggregaat voor ziekenhuis in Natintingou
Dit project is met groot succes voltooid.
Het ziekenhuis van Natintingou is voorzien van een aggregaat om het te voorzien van stroom wat bijvoorbeeld tijdens operaties van groot belang is. Op de foto·s hieronder is te zien hoe het aggregaat erbij staat.
Met dank aan de jongens van Vonk Transport.
